Wspólnota dla Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa

    

  

Wspólnoty dla Intronizacji Najświętszego Serca  Pana Jezusa

Króla królów i Pana panów  

serdecznie zapraszają wszystkich na

OGÓLNOPOLSKIE CZUWANIE MODLITEWNE  

do Bazyliki Mniejszej pw. Trójcy Świętej i Sanktuarium 

Relikwii Drzewa Krzyża Świętego 

na Świętym Krzyżu 

w dniu 14/15 września 2019 r.

 

 

 

Modlić się obejmować w różnych intencjach: 

  1. O Polskę wierną Bogu i Ewangelii
  2. wynagradzającą za grzechy osobiste i społeczne.
  3. wynagradzająca za znieważanie Krzyża i wizerunki Matki Bożej
  4. o rychłą beatyfikację Sł. Bożej Rozalii Celak
  5. o rozwoju Dzieła Intronizacji NSPJ w Polsce i świecie
  6. w Intencji Pana Prezydenta i rządzących
  7. o pokoju na świecie i jedność Polaków                       

 

21. 00 Apel Jasnogórski - prowadzi JE Ks. Bp. Edward Frankowski 

21. 25 Słowo do czuwających- założycielka Wspólnot 

21.45 Wystawienie Najświętszego Sakramentu 

22. 00 Różaniec część I - Wspólnoty Wspólnoty z diecezji toruńskiej, radomskiej, tarnowskiej, szczecińskiej, bielsko - żywieckiej 

22. 40 Modlitwa za Polskę - Połączenia Wspólnota sejmowa posłowie i senatorowie RP 

23. 00 Msza Święta - JE Ks. Bp. i Ks.opiekunowie Wspólnota  oprawa liturgiczna Wspólnoty z diecezji Wspólnoty warszawskiej, gliwickiej, katowicka 

24.10 Ucałowanie relikwii Krzyża Świętego    

1. 00 Adoracja Krzyża Świętego - ekspiacyjna za swoją zniewagi - Wspólnoty Wspólnoty  diecezji białostockiej, kaliskiej, częstochowskiej, krakowskiej 

2.00 Różaniec część II - Wspólnoty Wspólnoty z diecezji rzeszowskiej, łódzkiej, przemyskiej,  legnickiej, gdańskiej. 

3. 00 Koronka do Miłosierdzia Bożego Wspólnoty Diecezji Wspólnoty  z diecezji warszawsko - praskiej, sosnowieckiej, zamojskiej, poznańskiej i płocka 

3. 20 Droga Krzyżowa - Wspólnoty Wspólnoty z diecezji łomżyńskiej, wrocławskiej, zielonogórsko - gorzowskiej, ełckiej, sandomierskiej, koszalińskiej. 

4. 00 Błogosławieństwo i zakończenie. 

 

Zapraszamy serdecznie Księży opiekunów Wspólnot. Króluj nam Chryste! 

Potwierdzenie obecności Wspólnoty: Ewa 15 822 71 71 lub 12412 61 05, 

 

Krakowska Wspólnota dla Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa Króla królów i Pana panów

31 - 462 Kraków, ul. Pilotów 28/23, tel. 12 412 61 05, 601 746 225

  

 

+ LEON XIII - QUAMQUAM PLURIES – 

O OPIECE ŚWIĘTEGO JÓZEFA – ENCYKLIKA (CD) 

Listopad  2019 r. Rozważania 

Toteż Jezus Chrystus jest pierworodnym wszystkich chrześcijan, którzy są Mu braćmi wskutek przybrania i wskutek Odkupienia. To właśnie jest powód, który sprawia, iż św. Józef rozumie, że w szczególny sposób powierzono mu wszystkich wiernych, należących do Kościoła, członków owej wielkiej, aż po krańce ziemi rozprzestrzenionej rodziny, wobec której jako małżonek Maryi i ojciec Jezusa Chrystusa cieszy się niemal ojcowską władzą. Dlatego jest rzeczą słuszną i należy się św. Józefowi przed innymi, aby teraz swą niebieską potęgą strzegł i bronił Kościoła Chrystusowego tak, jak strzegł ongiś najsumienniej Rodzinę z Nazaretu, gdzie była tego potrzeba.

To wszystko, jak łatwo zrozumiecie, Czcigodni Bracia, potwierdzenie znajduje w tym, że wielu Ojców Kościoła głosiło pogląd – a popierała ich w tym liturgia – że ów dawny Józef, syn patriarchy Jakuba, uchylił odrobinę rąbka tajemnicy otaczającej osobę naszego świętego i w całej pełni ukazał jego wielkość jako stróża Świętej Rodziny. Pominąwszy już to, że obydwaj nosili tak pełne znaczenia imię, istnieją, jak to wam wiadomo, inne podobieństwa między nimi, przede wszystkim to, że Józef znalazł łaskę u swego pana i był zaszczycony szczególniejszą jego przychylnością i że kiedy go uczynił przełożonym nad swoim domem, dom ten z powodu Józefa wszelkim szczęściem i błogosławieństwem został obsypany. Dalsze podobieństwo polega na tym, że obleczony przed królem w najwyższą władzę, został postawiony na czele całego kraju i kiedy wskutek nieurodzaju powstała drożyzna i głód, on w tak znakomity sposób zaopatrzył Egipt i graniczące z nim kraje, że król go nazwał wybawicielem świata. W owym patriarsze dawnych czasów widzimy istotnie obraz naszego św. Józefa. Jak tamten w gospodarstwie swojego pana przyniósł szczęście i błogosławieństwo i w cudowny sposób kraj cały ocalił, tak temu powierzona jest opieka nad chrześcijaństwem i możemy się spodziewać, że i Kościoła, tego domu Pana i Królestwa Bożego na ziemi, którego broni i którym się opiekuje. 

Istnieje też powód, dla którego wszyscy bez względu na to, gdzie żyją i jakiego są stanu, polecają się i powierzają opiece św. Józefa. Ojcowie rodzin mają w nim doskonały wzór ojcowskiej czujności i troskliwości; małżonkowie mają wspaniały przykład miłości, zgody i małżeńskiej wierności, dziewice mają w nim wzór dziewiczej nienaruszalności i równocześnie jej opiekuna. Szlachetnie urodzeni niech patrząc na obraz św. Józefa, uczą się od niego, jak zachować godność nawet wtedy, gdy się nie wiedzie. Bogaci niech się uczą, które dobra trzeba wszelkimi siłami najbardziej zdobywać. Biedacy i rzemieślnicy i ci wszyscy, którzy mniejszym cieszą się majątkiem, powinni ze swej strony także się do św. Józefa uciekać i upatrywać w nim to, co mogliby naśladować. Przecież pochodził on z rodu królewskiego, za małżonkę miał najświętszą z wszystkich niewiast, uważano go za ojca Syna Bożego, a mimo to życie spędził na pracy oraz rękami własnymi i rzemiosłem zdobywał to, co było potrzebne do utrzymania swoich bliskich. Jeśli się prawdy szuka, okazuje się, że stan biedniejszy nie jest godzien pogardy, a praca rzemieślnicza nie tylko daleka jest od hańby, lecz w połączeniu z cnotą może się uszlachetnić. Józef zadowolony był z tego, co miał na własność, choć było tego niewiele, a trudności, które z konieczności łączą się z życiem skromnym, znosił spokojnie i wielkodusznie za przykładem swego Syna, który choć był Panem wszechświata, przyjął postać sługi i dobrowolnie znosił nędzę i niedostatek. Rozmyślaniem nad tymi sprawami powinni się pokrzepiać i podnosić na duchu ludzie biedni i ci wszyscy, którzy muszą zarabiać na życie. Wolno im zgodnie z zasadami sprawiedliwości wydobywać się z niedoli i polepszać los, ale rozsądek i sprawiedliwość zabraniają obalać porządek ustanowiony przez Opatrzność Bożą. Używanie przemocy i chęć osiągnięcia czegoś przez powstanie i rozruchy jest pomysłem szalonym, bo właśnie przez to pomnaża się zło, które się pragnie usunąć. 

Niech zatem ludzie biedni nie ufają podszeptom ludzi o duchu buntowniczym, lecz ufność całą niech pokładają w przykładzie i opiece św. Józefa oraz miłości Kościoła, który z dnia na dzień otacza ich coraz większą troskliwością. 

Obiecujemy sobie, czcigodni Bracia, bardzo wiele po Waszej powadze i biskupiej pieczołowitości, a ponieważ z ufnością oczekujemy, że dobrzy i pobożni wierni z własnej woli więcej uczynią niż żądamy, przeto rozporządzamy, aby przez cały miesiąc październik przy odmawianiu Różańca dodawano modlitwę do św. Józefa, której formularz dojdzie do was wraz z tym listem, i ma się to w przyszłości powtarzać każdego roku. Wszystkim, którzy tę modlitwę pobożnie odmówią, udzielamy odpustu siedmiu lat i siedmiu kwadragen za każdym razem. Jest rzeczą bardzo chwalebną i zbawienną także miesiąc marzec, jak to się w niektórych miejscach dzieje, poświęcić czci św. Józefa przez codzienne nabożeństwa. Jeżeli to jest niemożliwe, to przynajmniej życzyć by sobie trzeba, aby przed uroczystością tego świętego odprawiono w głównym kościele każdego miasta trzydniowe nabożeństwo. Tam, gdzie dzień 19 marca poświęcony św. Józefowi nie jest świętem obowiązkowym, zachęcamy wszystkich wiernych, by ten dzień pod wpływem własnej pobożności i w miarę własnych możliwości obchodzili jak święto obowiązkowe ku czci świętego niebiańskiego patrona. 

Tymczasem jako zapowiedź niebiańskich darów udzielamy Wam, czcigodni Bracia, waszemu duchowieństwu i ludowi płynącego z serca błogosławieństwa w Panu. 

15 sierpnia 1889 roku
Leon XIII

 

 

+ LEON XIII - QUAMQUAM PLURIES – 

O OPIECE ŚWIĘTEGO JÓZEFA - ENCYKLIKA 

Październik  2019 r. Rozważania 

W 1903 Leon XIII wydał pierwszą w dziejach Kościoła encyklikę o kulcie św. Józefa Quamquam pluries, do zapoznania się z którą zachęcamy. 

O opiece św. Józefa i Najświętszej Maryi Panny, pod którą uciekać się powinniśmy w tych trudnych czasach. 

Do Czcigodnych Braci Patriarchów, Prymasów, Arcybiskupów i innych Biskupów trwających w pokoju i jedności ze Stolicą Apostolską! 

Czcigodnym Braciom pozdrowienie i apostolskie błogosławieństwo! Jakkolwiek już nie jeden raz zarządzaliśmy osobne modlitwy w całym chrześcijaństwie, aby Kościół katolicki opiece Boskiej jeszcze usilniej polecić, to jednak dziwić się nie można, jeżeli w tych naszych czasach na nowo ten sam obowiązek przypominamy. Kościół bowiem zawsze w swych utrapieniach, gdy moc ciemności wytęży wszystko celem zgnębienia chrześcijańskiego imienia, błaga jak najgoręcej i najwytrwalej swego Boskiego założyciela i Obrońcę i prosi zarazem świętych niebiańskich, mianowicie wzniosłą Dziewicę Bogarodzicę Marię, o wstawiennictwo, od którego się spodziewa najwięcej pomocy. Owoce tych pobożnych modłów i tej ufności w dobroć Bożą okazują się zawsze, prędzej czy później. Wy, czcigodni Bracia, znacie stosunki, w których żyjemy; są one dla Kościoła katolickiego tak niepomyślne jak nigdy przedtem. 

Widzimy przecież, że u wielu znika wiara, która jest podstawą cnót chrześcijańskich, i oziębia się miłość, młodzież dorasta bez wiary i bez obyczajów, do Kościoła Chrystusowego ze wszystkich stron szturmuje podstęp i przemoc i toczy się gwałtowna walka przeciwko papiestwu, wreszcie widzimy, że podstawy naszej świętej religii z coraz większą bezczelnością bywają zaczepiane. Jak daleko posunięto się w ostatnim czasie i co się jeszcze ukrywa w zamiarach, to znane jest wszystkim zbyt dobrze, byśmy się nad tym dłużej musieli zastanawiać. 

W tak trudnym i smutnym położeniu, w którym niedola jest tak wielka, że ludzkie środki ku jej zaradzeniu nie wystarczają, możemy się tylko od Boga spodziewać pomocy i ratunku. Dlatego postanowiliśmy zachęcić pobożność chrześcijańskiego ludu do gorliwego i wytrwałego wzywania opieki Bożej. Wobec zbliżającego się miesiąca października, który już dawniej poświęciliśmy Matce Bożej Różańcowej, napominamy wszystkich wiernych, aby i w tym roku cały ten miesiąc w sposób pobożny i uroczysty jak najliczniej obchodzili. Wiemy, że w macierzyńskiej dobroci Najświętszej Dziewicy znajdziemy zawsze ucieczkę, i pewni jesteśmy, że nie na darmo pokładamy w Niej naszą nadzieję. Jeżeli tak często pomagała Kościołowi św. w jego utrapieniach, dlaczegoż nie miałaby się okazać Jej można pomoc i teraz, gdy Ją wspólnie z pokorą i wytrwałością błagać będziemy? Co więcej, wierzymy nawet, że pomoc ta ukaże się tym cudowniejszą, im dłużej prosić się każe. Mamy jednak jeszcze inne życzenie, które Wy, czcigodni Bracia, ze zwykłą gorliwością poprzecie i przeprowadzicie. 

Aby bowiem Bóg tym prędzej wysłuchał modłów naszych i na prośby kilku orędowników Kościołowi swemu z tym rychlejszą i skuteczniejszą pospieszył pomocą, uważamy za rzecz bardzo pożyteczną, aby lud katolicki obok Przenajświętszej Dziewicy Marii wzywał także coraz częściej i ze szczególną ufnością Jej najczystszego Oblubieńca, św. Józefa; nie bez powodu bowiem przyjąć możemy, że to samej Przenajświętszej Dziewicy miłe jest i przyjemne. Jeśli idzie o oddawanie czci św. Józefowi, o której teraz po raz pierwszy mówimy publicznie, to wiemy, że pobożny zmysł ludu nie tylko odnosi się do niej z miłością, lecz że coraz większe w niej robi postępy, ponieważ już w dawniejszych czasach rzymscy papieże starali się cześć tę z biegiem czasu podnieść i rozszerzyć. Cześć ta wzrosła wszędzie szczególnie za naszych czasów, odkąd Pius IX, nasz błogosławionej pamięci poprzednik, św. patriarchę Józefa na prośby wielu biskupów podniósł do godności patrona całego Kościoła. Mimo to właśnie dlatego tak bardzo nam na tym zależy, aby to nabożeństwo w obyczajach i zwyczajach wiernych głębokie zapuściło korzenie, aby lud katolicki i przez nasze słowo i naszą powagę został do tego zachęcony. 

Szczególna przyczyna tego, że św. Józef jest opiekunem Kościoła i że Kościół tak wiele się spodziewa po jego opiece i troskliwości, tkwi w tym, że był małżonkiem Marii i domniemanym ojcem Jezusa Chrystusa. W tym też tkwi przyczyna całej jego godności, świętości i chwały. Bez wątpienia godność Matki Bożej jest tak wysoka, że nic większego stworzyć nie podobna. Ponieważ jednak św. Józef połączony był z Przenajświętszą Dziewicą węzłem małżeńskim, przeto niezawodnie najbardziej zbliżył się do owej wzniosłej godności, którą Bogurodzica wszystkie stworzenia o wiele przewyższyła. Małżeństwo bowiem jest najbardziej istotną społecznością i związkiem i dlatego z natury swej domaga się wzajemnej wspólnoty wszystkich dóbr małżonków. Jeżeli zatem Bóg przeznaczył św. Józefa na małżonka Najświętszej Dziewicy, to uczynił go z pewnością nie tylko towarzyszem Jej życia, świadkiem Jej dziewictwa, obrońcą Jej cnoty, ale przez związek małżeński także uczestnikiem w Jej wzniosłej godności. 

W równy sposób przewyższa on wszystkich ludzi swoim wysokim stanowiskiem, gdy z rozporządzenia Bożego był on opiekunem Syna Bożego i domniemanym Jego ojcem. Naturalnym następstwem tego było, że Słowo odwieczne z pokorą było św. Józefowi poddane i okazywało mu cześć, jaką dzieci rodzicom okazywać winny. Z tą podwójną godnością były też jednak związane ściśle pewne obowiązki, które nakłada natura ojcu, tak że św. Józef był prawnym i naturalnym stróżem, opiekunem i obrońcą tej Świętej Rodziny, której przewodził. Te obowiązki spełniał też tak długo, dopóki żył na tej ziemi. Z największą miłością i niezmordowaną wytrwałością czuwał on nad swoją Oblubienicą i nad Jej Boskim Synem. Pracą rąk własnych dostarczał obojgu wszystkiego, co potrzebne do utrzymania życia; kiedy Dzieciątku Jezus wskutek zazdrości króla Heroda groziło niebezpieczeństwo życia, wynalazł Mu bezpieczne schronienie. Wśród trudów podróży i w czasie wygnania był on nieodstępnym towarzyszem, pomocnikiem i pocieszycielem Najświętszej Panny i Boskiego Dzieciątka. Przenajświętsza Rodzina, którą św. Józef kierował jakby władzą ojcowską, była początkiem powstającego Kościoła. Najświętsza Panna, jak jest Matką Jezusa Chrystusa, tak też jest i Matką wszystkich wiernych, gdyż powiła ich na górze Kalwarii wśród najstraszliwszych mąk Zbawiciela. (CDN). 

 

 Wielka Całodobowa Nowenna Adoracyjna 2019 r. 

Przygotowywanie do uczczenia Święta Chrystusa Króla są podejmowane w parafiach 24 godziny adoracje

Najświętszego Sakramentu. W tym roku już dwudziesty pierwszy raz Wspólnoty dla Intronizacji Najświętszego

Serca Pana Jezusa Króla królów i Pana panów podejmują w swoich parafiach różnych radosny trud, aby modlić się

pomóc z całą polską i upraszać łaski dla siebie i parafii oraz wynagradzać Bożemu Sercu i Niepokalanemu

Sercu Maryi za grzechy. Specjalne modlimy się wynagradzając za wszystkie znieważania Krzyża i wizerunku

Matki Bożej. Nowenna zacznij się w wigilię Święta Podwyższenia Krzyża Świętego 13. 09. 19 r.

trwa do 24. 11. 19 r. tj. do Święta Chrystusa Króla. Zaprośmy chętne grupy modlitewne i całe rodziny  do tej adoracji .

Całodobowe całowanie się rozpoczyna się każdego dnia o godzinie 18 00 Mszą Św., I trwa do 

godz. 18 00 całego dnia Podajemy wykaz zebranych w tym roku w tej nowennie parafii zgodnie z

przypisanego dnia. Gdyby były trudności, aby zmienić termin uzgodnić z parafią, które termin nam odpowiada.

 

Modlimy się w różnych intencjach:

1. wynagradzającą za grzechy osobiste i społeczne NSM I NSPJ

2. w intencji naszej Ojczyzny Polski i rządzących

3. za prezydenta Andrzeja Dudę o potrzebne łaski

4. opracowania nowej Wspólnoty i dokonanie Intronizacji NSPJ w Polsce

5. jedności Polaków i pokój na świecie

6. o rychłą beatyfikację Sł. Bożej Rozalii Celakówny

 

Zapraszamy na Święty Krzyż na ogólnopolskie całonocne czuwanie modlitewne w dniu 14 na 15 września 2019 r. Rozpoczęcie 14 września o godz. 21 00 Apelem Jasnogórskim, proszę więc o zorganizowanie w parafii tej pielgrzymki. Dojazd pod sam kościół.

W roku tylu profanacji Krzyża i wizerunki Matki Bożej płacą wynagradzane i prosić o nawrócenie grzeszników. Przypominam o ostatnich w tym roku rekolekcjach animatorów lub ich zastępców na Ryniasie, w dniach 31.08 - 6.09.19 r. Proszę też, o modlitwie w intencji rekolekcji w naszych diecezjach dla kapłanów, a także corocznych sprawozdaniach parafialnych.

 

Kalendarium na miesiąc wrzesień 2019 r.

 

13 na 14 września 2019 W - wa Tarchomin Św. Franciszka z Asyżu

14 na 15 września 2019 Dębica - Św. Ducha

15 na 16 września 2019 Czerwin - Trójcy Przenajświętszej

16 na 17 września 2019 Staszów - Św. Barbary

17 na 18 września 2019 Zambrów - Ducha Św.

18 na 19 września 2019 Łomża - Bożego Ciała  

18 na 19 września 2019 Długosiodło - Wniebowzięcia

18 na 19 września 2019 Suwałki - Św. Aleksandra,

18 na 19 września 2019 Suwałki - Św. Ap. Piotra i Pawła

19 na 20 września 2019 Wojny Krupy –NMP Królowej Świata

20 na 21 września 2019 Rybnik - Św. Antoniego

20 na 21 września 2019 Głogów - Św. Klemensa

21 na 22 września 2019 Legionowo - MB Fatimskiej

22 na 23 września 2019 Nowe Miasto Lubawskie - Św. Tomasza Ap.

23 na 24 września 2019 Warszawa - MB Królowej Pol. Męczenników

24 na 25 września 2019 Stryszów - Św. Jana z Kęt

25 na 26 września 2019 Jedwabne - św. Jakuba Ap.

26 na 27 września 2019 Ostrów Wielkopolski - Miłosierdzia Bożego

26 na 27 września 2019 Osiek –Św. Stanisława BM

27 na 28 września 2019 Tychy - Św. Krzysztofa

28 na 29 września 2019 Kuklówka - MB Częstochowskiej

29 na 30 września 2019 Biłgoraj - Św. Jerzego

29 na 30 września 2019Stałowa Wola –Opatrzności Bożej

30 na 1 października 2019 Karczew - Św. Wita

 

Kalendarium na miesiąc październik 2019 r:

           

1 na 2 października 2019 Legnica - Trójcy Św.

2 na 3 października 2019 Jaworzno - MB Nieustającej Pomocy

3 na 4 października 2019Piątnica - Przemienienia Pańskiego

3 na 4 października 2019 Lesko - Nawiedzenia NMP i Św. Elżbiety

4 na 5 października 2019 Wizna - Św. Jana Chrzciciela

4 na 5 października 2019 Zarzecze - MB Śnieżnej

4 na 5 października 2019 Lipnica - MB Pocieszenia

5 na 6 października 2019 Rzeszów - OO. Bernardyni

6 na 7 października 2019 Polana k. Ustrzyk - Przemienienia Pańskiego

6 na 7 października 2019 Rumia - Wspomnienia Wiernych

7 na 8 października 2019 Jabłonka Kość - Św. Michała Archanioła

8 na 9 października 2019 Pomiechówek - Św. Anny

8 na 9 października 2019 Tarnobrzeg - Sobków - MB Częstochowskiej          

9 na 10 października 2019 Żuków - Przemienienia Pańskiego

10 na 11 października 2019 Czudec - Św. Trójcy 

11 na 12 października 2019 Nowy Skoszyn - MB Królowej Polski

12 na 13 października 2019 Szczecin Stołczyn - N Serca NMP,

13 na 14 października 2019 Trzemeszno - Wniebowzięcia NMP

14 na 15 października 2019 Czernichów - MB Częstochowskiej

15 na 16 października 2019 Suwałki - Chrystusa Króla,

16 na 17 października 2019 Mały Płock - Znalezienia Krzyża Św.

16 na 17 października 2019 Zamość - Św. Katarzyny,

17 na 18 października 2019 Radom - Opieki NMP katedra

17 na 18 października 2019 Kolbuszowa - Św. Brata Alberta

18 na 19 października 2019 Kopki - Św. Marcina Bp.

18 na 19 października 2019 Nowa Dęba - MB Królowej Polski

19 na 20 października 2019 Częstochowa - NSPJ

19 na 20 października 2019 Kocudza - Św. Józefa Robotnika

20 na 21 października 2019Brańszczyk - Św. Jana Chrzciciela

20 na 21 października 2019 Modliborzyce - Św. Stanisława BM

21 na 22 października 2019Troszyn - Św. Bartłomieja

22 na 23 października 2019Raniżów - Wniebowzięcia NMP

23 na 24 października 2019Ostrowiec Świętokrzyski - MB Saletyńskiej  

23 na 24 października 2019 Batorz - Św. Stanisława BM

24 na 25 października 2019Kolno - Jezusa Chrystusa Króla

25 na 26 października 2019Nowy Dwór - Św. Ap. Piotra i Pawła

26 na 27 października 2019 Radom - Św. Józefa

26 na 27 października 2019 Boguchwała - Św. Stanisława BM

27 na 28 października 2019 Zambrów - Trójcy Przenajświętszej

27 na 28 października 2019Sopot - Gwiazda Morza

27 na 28 października 2019 Klukowo - MB Częstochowskiej

28 na 29 października 2019 Międzyrzecz - Pięciu Męczenników Polskich

29 na 30 października 2019 Brodnica - Św. Katarzyny Aleksandryjskiej

29 na 30 października 2019 Biłgoraj - Św. Jana Pawła II

30 na 31 października 2019 Sandomierz - Św. Józefa

31 na 1 listopada 2019 Modlin - Św. Maksymiliana Kolbe

 

Kalendarium na miesiąc listopad 2019r:

 

1 na 2 listopada 2019 Dąbrowa Wielka - Św. Stanisława Bp.

2 na 3 listopada 2019 Poznań - NMP Matki Odkupiciela

3 na 4 listopada 2019 Białystok - Zwiastowania NMP

4 na 5 listopada 2019 Janów Lub. - Południowy zachód. Jana Chrzciciela

4 na 5 listopada 2019 Jaślany - Niepokalanego Poczęcia NMP

5 na 6 listopada 2019 Legnica - MB Królowej Polski

5 na 6 listopada 2019 Załęże - MB Nieustającej Pomocy

6 na 7 listopada 2019 Bielsk Podlaski - Miłosierdzia Bożego

6 na 7 listopada 2019 Bogoria - Św. Trójcy 

7 na 8 listopada 2019Czyżew - Św. Południowy zachód. Ap. Piotra i Pawła

8 na 9 listopada 2019 Warszawa - Ofiarowania Pańskiego

9 na 10 listopada 2019 Kostrzyn / Odrą- MB Rokietniańskiej

10 na 11 listopada 2019 Janów Lub. - Południowy zachód. Królowej Polski

10 na 11 listopada 2019 Serock - Św. Anny

11 na 12 listopada 2019 Białka Tatrzańska - Św. Szymona i Judy T.

12 na 13 listopada 2019 Białystok - Miłosierdzia Bożego

13 na 14 listopada 2019 Rzeszów - Katedra

14 na 15 listopada 2019 Tomaszów Lub. - Najświętszego Serca Jezusa

15 na 16 listopada 2019 Wrocław - Św. Franciszka

16 na 17 listopada 2019 Wałbrzych - Niepokalanego Poczta NMP

17 na 18 listopada 2019 Sejny - NMP,

18 na 19 listopada 2019 Toruń - Chrystusa Króla

19 na 20 listopada 2019 Lutoryż - MB Częstochowskiej

19 na 20 listopada 2019 Wysokie Mazowieckie - Św. Jana Chrzciciela

19 na 20 listopada 2019 Łapy - Św. Krzyża

20 na 21 listopada 2019 Milanówek - Św. Jadwigi

20 na 21 listopada 2019 Dębica - Św. Jadwigi Śląskiej

21 na 22 listopada 2019 Szepietowo - NM Matki Miłosierdzia

22 na 23 listopada 2019 Kolbuszowa - Św. Brata Alberta

23 na 24 listopada 2019 Sokółka - Wniebowzięcia NMP

24 na 25 listopada 2019 Rzeszów - Opatrzności Bożej

24 na 25 listopada 2019 Nowe Kupiski - Św. Jadwigi Śl. 

 

Dziękujemy wszystkim Księżom Proboszczom za Możliwe adoracji.

 

Kraków 5 sierpnia 2019 r. Króluj nam Chryste! Ewa Nosiadek                           

 

 

 

 

 SŁUŻBA ŚWIĘTEGO HÓCEFA

Wrzesień  2019 r. Rozważania

 

Św. Józef jako młody człowiek wyróżniał się pobożnością i szlachetnym charakterem. Prostota duszy św. Józefa nie oznaczała wcale, że nie umiał dostrzegać trudności i problemów swego życia w całej ich zawiłości. Przypadło mu bowiem w udziale to, co najgorsze na ziemi i to co najlepsze mogło dać niebo. Nie posiadał on zaszczytów i chwały, pieniędzy i dostatku, władzy i poważania, miłości ziemskich i rozmaitych przyjemności, ani osobistej sławy czy też budzącego szacunek zawodu. Nie posiadał nic z tego co ceni świat.

 Od Boga natomiast otrzymał  Św. Józef to czego Stwórca nie powierzył nikomu innemu na świecie – żadnemu najpotężniejszemu, najbogatszemu, najsławniejszemu czy najznakomitszemu z ludzi. Właśnie Józefowi powierzył swego Jednorodzonego Syna i Jego Matkę Maryję. Był kochającym, wiernym małżonkiem, wzorowym ojcem, żywicielem i obrońcą Świętej Rodziny. Józef pojmował swój autorytet głowy rodziny jako służbę. Jak naucza Jan Paweł II: Posłużył się władzą, przysługującą mu prawnie w świętej Rodzinie, aby złożyć całkowity dar z siebie, z swego życia, ze swej pracy ( Redemptoriscuctos, nr.8) Pragną bowiem z całej duszy nie panować nad innymi, ale im służyć. Uważał swą władzę za przywilej świadczenia drugim wszelkiej dobroci.Wszelka władza nad innymi jest ostatecznie tylko możliwością kochania. Święty Józef żył, służąc swej Oblubienicy i Boskiemu Synowi; tym samym stał się dla wierzących wymownym świadectwem tego, iż „panować” znaczy „służyć”.

Z jego przykładu mogą czerpać naukę życiową zwłaszcza ci, którzy w rodzinie, w szkole, i w Kościele pełnią rolę ojców i przewodników. Bóg stwarza człowieka według swojego odwiecznego planu. Wyposaża go tym samym, we wszystko co niezbędne do pójścia za tym planem. Bóg tych ludzi, których do czegoś wybiera, tak przygotowuje i usposabia, żeby byli zdolni do wykonania tego do czego zostali powołani. Wzywając do wielkich zadań, Bóg wyposaża w odpowiednie zdolności i łaski.

Dzięki łasce Bożej Józef w pełni realizował powierzone mu zadania. Bóg dał mu wszystko co potrzebne do tego by zrealizował i wypełnił powierzona mu misję. Józef wsłuchiwał się w głos Boga i starał się zrozumieć Jego wolę, aby całym sercem i ze wszystkich sił być jej posłusznym. Dlatego Ewangelia nazywa go człowiekiem „ sprawiedliwym” ( Mt 1, 19). Sprawiedliwy jest bowiem ten, kto się modli, kto żyje wiarą i stara się czynić dobro w każdej konkretnej sytuacji życiowej. I „ wszystko co czyni jest udane”.(Ps 1, 3). Im bardziej ktoś kocha, tym dyskretniej to czyni.

                Święty Józef uczy wypełniania woli Bożej, gotowości do jej przyjęcia, szukania jej, przyjmowania w milczeniu, bez sprzeciwu, całkowitego zaangażowania w spełnienie swego posłannictwa do końca. Uczy stawiania na pierwszym miejscu tego, co nadprzyrodzone, Boże.Jest wzorem gotowości na wezwanie, na Boże wezwanie, przykładem spokoju w każdym wydarzeniu, całkowitej ufności czerpanej z wiary i miłości, oraz z potężnej podpory jaką jest modlitwa. Milczy podczas ciężkich życiowych prób, a będąc „sprawiedliwy” nie sądzi, nie uprzedza nierozważnie wydarzeń dyktowanych wolą Bożą.

         Święty Józef jest tym, który nie tylko pragnie wskazać każdemu właściwy sposób do pełnienia zrealizowania drogi powołania życiowego, ale także jest orędownikiem tych spraw przed Bogiem. Święty Franciszek Salezy mówi o Józefie: „Niczego mu nie odmówią ani nasza Matka, ani Jej chwalebny Syn”. Interwencje tego Świętegosą zbyt częste i niewytłumaczalne w ludzkich kategoriach, aby je można było negować. W odpowiedzi na modlitwę, czasem naiwną staje się on wspomożycielem tych, którzy nie mają wsparcia tu na ziemi. Dopóki człowiek żyje, nawet wtedy kiedy błądzi, jest przedmiotem szczerej i troskliwej opieki Boga. Wyrazem tej Bożej troski jest właśnie dopuszczenie świętych do wpływu na życie ludzkie. Opieka św. Józefa jest dla nas, powodem do przekonania, że nie jesteśmy sami, a pomoc Boża towarzyszy nam nieustannie. Święty Józef nieustannie szuka nas, szuka wszędzie razem z Maryją. A kiedy znajdzie prowadzi do Boga. 

   

Ze wstępu do książki „Cuda Świętego Józefa” część I Kraków 2008 r. Wydawnictwo WAM. Opr. EN.

 

 

 

 

JEZUS CHRYSTUS KRÓL WSZECHŚWIATA
Król królów, Pan panujących.
Jezu jesteś królem.

Godzina Święta
Adoracja Najświętszego Sakramentu
modlitwy w każdy poniedziałek
od 16.15 do 17.00

I Ty możesz być członkiem Wspólnoty 
dla Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa

Oddaj swoje serce Jezusowi ...

Przyjdź - Jezus Czeka!

Zapraszamy Czcicieli Serca Jezusowego.
Króluj Nam Chryste!          

 

 

 

Służebnica Boża
ROZALIA CELAKÓWNA
Apostołka Kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz Jego Intronizacji

Nowenna o wysiadanie łask (wersja skrócona)

Modlitwa o beatyfikacja Służebnicy Bożej Rozalii Celakówny i
nowenna o wysiedleniu łask za jej wstawiennictwem

Odmawiając wersję skróconą nowenny, uczestniczymy przez 9 dni w Mszy świętej,
j
eśli jest to dostępne, dostępne codziennie do Komunii świętej.

 

Boże, pełen dobroci i miłosierdzia wobec grzeszników, zapytać Cię, 
rozpal nasze serca apostolskiej gorliwością 

w szerzeniu nabożeństwa do Jezusa Króla
i Dzieła Jego Intronizacji w Narodzie Polskim.
Daj nam ducha ofiarą miłości względem chorych i nieszczęśliwych, którzy
obdarzyłeś Twą służebnicę Rozalię Celakównę.

Wszechmogący, wieczny Boże, źródło wszelkiej świętości,
prosimy Cie o laske wyniesienia na Ołtarze Twej służebnicy,
abyśmy Za JEJ wzorem ı wstawiennictwem,
umocnieni światłem ı MOCA ducha świętego,
stawali SIĘ dojrzałymi katolikami
i wiernie szli Drogą Krzyża ku Zmartwychwstaniu,

w Jedności z Jezusem Chrystusem , Panem naszym.

Boskie Serce Jezusa, błagam Cię,
udziel mi, za pośrednictwem usługi twoich Rozalii, łaski .....,
o jakim pokornie Cię proszę.


Następnie w „Rozumii Celakówny na ołtarze należy odmówić: 3” Ojcze nasz ”, 3„ Zdrowaś Maryjo ”i 3„ Jezu Królu Wszechświata, zakróle w naszej Ojczyźnie i we wszystkich narodach świata ”.

 

 

Błogosławieństwa drogowskazem apostoła Intronizacji NSPJ - luty 2018 r. 

BŁOGOSŁAWIENI UBODZY W DUCHU ALBOWIEM DO NICH NALEŻY KRÓLESTWO NIEBIESKIE 

Błogosławieństwo to niesie pociechę osób, które są we wszystkich zakresach i każdorazowo używane unikalne polegają na sobie i pokładali ufność w Bogu. Wszystko mieli u Boga. 

 Nie chodzi o ubóstwo w sensie materialnym, ubóstwo jako takie wcale nie jest cnotą ani nie zbawia. Chodzi o tak wielkie otwarcie na Boga i zbieranie działania Główną postać, którą można porównać do sytuacji ubogich, stale potrzebujących i wyczuwających pomoc ze stron innych. Ubodzy polegali na Bogu i Jego dobroci, bogaci - udostępniania na sobie. Przymiotem ubogich była cierpliwa pokora, wadą bogatych - pycha i złudne poczucie samowystarczalności. Sytuacja ubogich Stała wzorce dla pogłębienia zaufania Bogu - nie tylko w tym, co dotyczy spraw materialnych, leczonych i duchowych. „Ubogi w duchu” to człowiek ustawowo otwarty na Boga, uznający zależność od Niego w każdym użyciu - pomyślnym i niepomyślnym. 

Jezus gdy się narodził, nie miał tego, co świadczy każdemu człowiekowi, to znaczy domu. Ale nie wiem nic w gruncie rzeczy miał wszystko, wykorzystałeś miłość swoich rodziców. Właśnie miłość stanowi owoc ich duchowego ubóstwa, to jest bezgranicznego pragnienia Boga i ufnego otwarcia na Jego działanie. Cechą nowego nowego grona „ubogich w duchu” było pełne zawierzenie Jezusowi oraz pokora. 

Głoszenie królestwa Bożego Badz królestwa niebieskiegostanowi centralny temat Ewangelii, tłumaczone jako dobra nowina. Jezus i jego uczniowie przyjęli je, nadając mu radykalnie nową treść: przeciwwagą dla pomyślności obiecanych przez ziemskich władców jest zbawienie dokonane przez Jezusa Chrystusa i radość mogą być niesie. O ile „dobre nowiny” obwieszczane przez władców poprzestały na słowach, wymuszając jedność i posłuszeństwo poddanych, o tyle Dobra Nowina Jezusa zarządzająca w świecie nowego porządku. Benedykt XVI napisał: „ubóstwo o kimkolwiek mowa, nigdy nie jest zjawisko związane z materiałem. Takie ubóstwo nie zbawia się, nawet jeśli ci, którzy znają krzywdy na tym świecie, mogą w szczególny sposób liczyć na dobroć Boga. Jednak serce ludzi niczego nie posiadającego może być zatwardziałe, zatrute i złe - wewnątrz przeżarte żądzą używane, niepamiętne o Bogu i spragnione dóbr zewnętrzne. Z drugiej strony, ubóstwo, o którymkolwiek mowa, nie jest postawą czysto duchową. Taka radykalna postawa, która przykład dawało i nadal daje wielu autentycznych chrześcijan, (…) nie jest wymagana od wszystkich. Żeby zawsze byli wspólnotami Jezusa, Kościół zawsze potrzebuje ludzi wyrzekających się wszystkiego ”. 

Praktycznym wyrazem postawy ludzi „ubogich w duchu” , niezależnie od ich statusu materialnego, są uczynki miłosierdzia co do ciała i co do ducha. Nawiązując do uzdrowienia chromego przez Piotra i Jana przy Bramie Pięknej świątyni jerozolimskiej (Dz. 3,6) Jan Paweł II powiedział:  „Obdarzyli go największym dobrem, jakiego mógł pragnąć. Ubodzy przekazali ubogiemu największe bogactwo:  w imię Chrystusa przywrócili mu zdrowie. Wyznali przez to prawdę, która poprzez pokolenia jest udziałem wyznawców Chrystusa. Oto ludzie  ubodzy w duchu, sami  nie posiadający srebra ani złota, dzięki Chrystusowi mają moc większą niż ta, którą mogą dać wszystkie bogactwa świata”. 

Podczas pielgrzymki do Polski, w homilii wygłoszonej 8 czerwca 1999 r. w Ełku, Jan Paweł II powiedział: „ Błogosławieni ubodzy w duchu. Jest to wołanie Chrystusa, który dzisiaj winien usłyszeć każdy chrześcijanin, każdy człowiek wierzący. Bardzo potrzeba ludzi ubogich duchem, czyli otwartych na przyjęcie prawdy i łaski na wielkie sprawy Boże, ludzi o wielkim sercu, którzy nie zachwycili się blaskami bogactw tego świata i nie pozwalają, aby one zawładnęły ich sercami. Oni prawdziwie mocni, bo napełnieni bogactwem łaski Bożej. Żyją w świadomości, że są obdarowani przez Boga nieustannie i bez końca”. 

 Opr. EN - Osiem błogosławieństw - Medytacje biblijne z Janem Pawłem II i Benedyktem XVI-ks. prof. W. Chrostowski.

 

 

Błogosławieństwa drogowskazem apostoła Intronizacji NSPJ - Lipiec2018 r. 

BŁOGOSŁAWIENI CZYSTEGO SERCA ALBOWIEM ONI BOGA OGLĄDAĆ BĘDĄ

 

Rozporządzenia dotyczące czystości, traktują życie i zdrowie jako wielki dar Boży, który ma sprzyjać oddawaniu należnej Mu czci. Nieczystość sprzeciwia się świętości dlatego musi być wykluczona. O ile jednak nieczystość może być sprawą przypadku, o tyle odzyskanie czystości zawsze wymaga naprawy, która opiera się na świadomej decyzji dochowania wierności Bogu. Nie ogranicza się do sfery zewnętrznej, lecz potrzebuje nawrócenia i przemiany wewnętrznej.

„Organem umożliwiającym nam widzenie Boga jest serce. Sam rozum nie wystarcza. Żeby człowiek mógł  doświadczyć Boga, konieczne jest współdziałanie wszystkich władz jego egzystencji. Wola musi być czysta, wcześniej musi być też oczyszczona afektywna głębia duszy, wyznaczająca kierunek  rozumowi i woli.”( Jezus z Nazaretu str.87). Grzech i występek powodują nieczystość serca. Nieczystość, zwłaszcza gdy  zżera tkankę społeczną psuje i niszczy więzi miedzy ludźmi, bo sprzyja panoszeniu się i bezkarności zła , oraz pogardzie wobec dobra. W prośbach zawartych w psalmie pokutnym, dominuje nacisk na wewnętrzne odrodzenie, jakiego może dokonać wyłącznie Bóg. „Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i nie odbieraj mi Świętego Ducha swego”.( Psalm 51, 12.) Psalmista świadomy swej słabości wie, że ludzki wysiłek nie wystarcza.

Komentując to błogosławieństwo Jan Paweł II powiedział: „Błogosławieni zostaną nazwani ci, którzy nie zadawalają się czystością zewnętrzną czy rytualną, ale dążą do owej absolutnej prawości wewnętrznej, która nie dopuszcza żadnego kłamstwa ani dwulicowości” ( Rzym 1.11. 2000 r.) W homilii  wygłoszonej w Sandomierzu Jan Paweł II powiedział: „ Mieć serce czyste to być nowym człowiekiem, przywróconym przez odkupieńczą miłość Chrystusa do życia w komunii z Bogiem a także z całym stworzeniem – tej komunii, która jest jego pierwotnym przeznaczeniem”.  „ Tylko ta Prawda, którą jest Jezus Chrystus, zdolna jest oświecić rozum, oczyścić serce i ukształtować ludzką wolność. Bez zrozumienia i przyjęcia Prawdy gaśnie wiara. Człowiek traci widzenie sensu spraw i wydarzeń a jego serce szuka nasycenia tam gdzie go znaleźć nie może. Dlatego czystość serca to przede wszystkim czystość wiary. ”Czyste serce to całkowite oddanie się Bogu. Pochodząc od Boga do Boga prowadzi. Zarówno ciało i zmysły, jak też duch i umysł osiągają wtedy wolność, która pozwala przezwyciężyć i pokonać to, co złe i gnuśne. Otrzymawszy „nowe serce” i „ nowego ducha” człowiek zmienia swą postawę oraz porządkuje hierarchię spraw i wartości. Zwracając ku Bogu czyste serce, pozwala również z oddaniem  i bezinteresownie służyć ludziom, traktowanym jako bliźni, a także odkrywać i szanować piękno stworzenia widząc w nim dar Boży. Czystość serca stoi na straży cywilizacji życia i miłości, której przeciwstawia się cywilizację śmierci. Jan Paweł II mówił w Sandomierzu, że chce ona: „ zniszczyć czystość serca. Jedną z metod tego działania jest celowe podważanie wartości tej postawy,  którą określamy cnotą czystości. Jest to zjawisko szczególnie groźne, gdyż celem ataku stają się wrażliwe sumienia dzieci i młodzieży”. Jan Paweł II przedłożył konkretny program: „ Zwracam się również do naszych polskich rodzin- do was, ojcowie i matki. Trzeba aby rodzina stanęła zdecydowanie w obronie czystości swoich progów domowych, w obronie godności każdej osoby. Strzeżcie waszych rodzin przed pornografią, która dzisiaj pod różnymi postaciami wdziera się w świadomość człowieka, zwłaszcza dzieci i młodzieży. Brońcie czystości obyczajów w waszych ogniskach domowych i w życiu społecznym. Wychowanie do czystości jest z jednym z wielkich zadań ewangelizacyjnych, jakie stoją obecnie przed nami. Im czystsza będzie rodzina , tym zdrowszy będzie naród”. Nagrodą za czystość serca jest oglądanie Boga. Szukanie i znalezienie Jego oblicza już teraz owocuje poczuciem spełnienia i głębokiej radości.

Benedykt XVI tak konkluduje refleksję na temat szóstego błogosławieństwa: „ W ten sposób człowiek wkracza do mieszkania Boga i może Go oglądać. A to właśnie znaczy: być błogosławionym”(Jezus z Nazaretu str. 89.) Papież Franciszek pisze (84): To błogosławieństwo odnosi się do tych, którzy mają serce proste, czyste, bez brudu, ponieważ serce, które umie kochać nie dopuszcza do  swego życia czegoś, co zagraża tej miłości, czegoś co ją osłabia lub naraża na niebezpieczeństwo. W Biblii serce oznacza nasze prawdziwe intencje, to, czego naprawdę szukamy i pragniemy, niezależnie od tego co okazujemy: „ bo człowiek patrzy na to, co widoczne dla oczu, Pan natomiast patrzy na serce” ( 1 Sm.16,70) .Stara się On rozmawiać z nami w sercu ( Oz. 2 16.)I tam wpisać swoje Prawo. Chce dać nam nowe serce.( Ez.36).

Bibliografia: Adhortacja apostolska „Gaudete et esultate” Papież Franciszek - 9.04.2018 r.Osiem błogosławieństw - Medytacje biblijne z Janem Pawłem II i Benedyktem XVI - ks. prof. W. Chrostowski. opr. EN